Erika Kirk, e veja e Charlie Kirk, ka zgjedhur ta ndajë dhimbjen e saj më të madhe publikisht përmes një postimi në Instagram që ka ndezur reagime të forta. Në fotot dhe videot e publikuara ajo shihet duke qarë pranë arkivolit të hapur të bashkëshortit, ndërsa i drejtohet me fjalët “Të dua, të dua, e di, më mungon aq shumë”, një moment tepër intim që ka tronditur ndjekësit e saj.
Në përshkrimin e gjatë të postimit, Erika shkroi mesazhe që shkojnë përtej thjesht dhimbjes së humbjes. “Nuk keni asnjë ide çfarë sapo ndezën brenda kësaj gruaje. Nëse ata mendonin se misioni i burrit tim ishte i madh më parë… nuk keni asnjë ide”, shkruan ajo, duke lënë të kuptohet se shkatërrimi i saj personal do të kthehet në një motivim për ta vazhduar trashëgiminë e burrit. Ajo vijon: “Ju. Të gjithë ju. Kurrë. Asnjëherë. Nuk do ta harroni burrin tim. Do ta siguroj unë këtë”, një zotim i hapur se emri i Charlie-t nuk do të shuhet kurrë nga kujtesa publike.
Në mesazhin e saj nuk mungojnë as referencat fetare, të cilat e japin postimit një ton shpirtëror dhe një dimension më të thellë ideologjik. “Bota është e ligë. Por Shpëtimtari ynë, Zoti ynë, Perëndia jonë… Ai është kaq i mirë. Unë kurrë nuk do t’i kem fjalët. Kurrë. Zëri i kësaj vejushë që qan jehon nëpër botë si një thirrje beteje”, shkruan ajo, duke përshkruar dhimbjen si një thirrje që tejkalon kufijtë e vetvetes. Në fund ajo i drejtohet bashkëshortit me fjalët: “Pusho në krahët e Zotit tonë, i dashur, ndërsa Ai të mbështjell me fjalët që e di se zemra jote gjithmonë ka dëshiruar t’i dëgjojë — ‘Shumë mirë, shërbëtori im i mirë dhe besnik.’”
Por ndërsa për disa ky postim është dëshmi e dashurisë së pafundme dhe e dhimbjes që nuk mund të përmbahet, për shumë të tjerë ka ngjallur kritika. Pamjet e arkivolit të hapur janë cilësuar si tepër private për t’u shpërndarë publikisht, dhe fjalitë që flasin për një “thirrje beteje” apo për “zjarrin që u ndez brenda saj” janë interpretuar si thirrje për mobilizim dhe vazhdim të kauzës së burrit të saj, gjë që e bën postimin të tingëllojë më shumë politik se personal. Disa e shohin këtë si një shfaqje të dhimbjes në formë publike, një hap që shkon përtej pritshmërive të privatësisë në një moment kaq të ndjeshëm.
Mbështetësit e saj, nga ana tjetër, e justifikojnë duke thënë se ky është vetëm një shpërthim emocional i një gruaje të thyer, që kërkon të ndajë me botën se sa i rëndësishëm ishte burri i saj dhe sa e thellë është humbja. Për ta, fjala e saj është një testament dashurie dhe një kujtesë që Charlie Kirk nuk ishte thjesht një figurë politike, por mbi të gjitha një bashkëshort dhe baba i dashur. /Prive By Liberta Spahiu
