Barnat si Wegovy dhe Mounjaro janë rritur ndjeshëm në popullaritet në SHBA dhe në mbarë botën gjatë viteve të fundit, me shumë persona që i përdorin për të trajtuar diabetin e tipit 2 ose për të humbur peshë.
Sipas një indeksi të Gallup për Shëndetin dhe Mirëqenien Kombëtare, rreth 15.5 milionë të rritur amerikanë, ose rreth gjashtë për qind e popullsisë së rritur, i janë drejtuar këtyre injeksioneve për të luftuar obezitetin ose diabetin. Ndërsa efektet anësore të mundshme të barnave GLP-1 janë tashmë të njohura — siç janë ndikimi në dëshirën seksuale, shëndetin mendor dhe lëkurën e varur — profesionistët mjekësorë tani po paralajmërojnë pacientët që të përgatiten për atë që ndodh pasi ndalojnë marrjen e barnave.
Sipas një komiteti të pavarur të Institutit Kombëtar për Shëndetin dhe Kujdesin e Ekselencës (NICE) në Mbretërinë e Bashkuar, kërkimet tregojnë se shumë njerëz rifitojnë peshën që kishin humbur pasi ndërpresin trajtimin. Edhe pse barnat zakonisht jepen së bashku me programe që theksojnë rëndësinë e një humbjeje të shëndetshme në peshë përmes ndryshimeve në ushqim dhe rritjes së aktivitetit fizik, profesionistët e shëndetit paralajmërojnë se mungon mbështetja për ta mbajtur peshën kur trajtimi përfundon.
Për shembull, në një provë klinike për ilaçin Wegovy (semaglutide), pacientët rifituan rreth dy të tretat e peshës që kishin humbur pasi ndaluan injeksionet.
Në një studim të ngjashëm për Mounjaro (tirzepatide), studiuesit zbuluan se ndërprerja e ilaçit “çoi në një rifitim të konsiderueshëm të peshës së humbur.”
Një tjetër studim në Kinë, që përfshiu 2,466 pacientë, analizoi se çfarë ndodhi pas ndërprerjes së barnave GLP-1, dhe zbuloi se “rifitimi i peshës ishte i ndjeshëm që pas tetë javësh nga ndërprerja e mjekimit”.
Tani, në përpjekje për të ofruar mbështetje më të mirë dhe për të mbushur këtë boshllëk, autoritetet shëndetësore kërkojnë nga mjekët që të ofrojnë këshillim të strukturuar dhe të përshtatur për pacientët, në mënyrë që ata të ruajnë ndryshimet pozitive në stilin e jetës në afat të gjatë. Kjo mund të përfshijë ndihmën e një dietologu ose nutricionisti, dhe/ose grupe mbështetëse kolektive, si grupet e ecjes apo aktiviteteve të tjera fizike. NICE gjithashtu thekson që pacientët duhet të këshillohen si të adaptojnë jetën në shtëpi apo në punë, të përdorin mjetet e vetë-monitorimit, dhe të kërkojnë mbështetje më të gjerë online apo në komunitet.
“Menaxhimi i peshës është një udhëtim afatgjatë, jo një zgjidhje afatshkurtër”, tha Dr. Rebecca Payne, Kryetare e Komitetit Këshillues për Standardet e Cilësisë në NICE.
“Të dhënat tregojnë qartë se këshillimi dhe mbështetja për ruajtjen e peshës pasi ndalohen ilaçet apo programet sjellëse mund të ndihmojnë në parandalimin e rifitimit të peshës dhe të sjellin përfitime afatgjata.”
Profesori Jonathan Benger, zëvendësdrejtor ekzekutiv dhe shef mjekësor në NICE, shtoi:
“Menaxhimi i suksesshëm i peshës nuk përfundon kur mbaron ilaçi apo programi sjellor. Ne e dimë që periudha e tranzicionit pas trajtimit është thelbësore, dhe njerëzit kanë nevojë për mbështetje të strukturuar për të ruajtur ndryshimet pozitive që kanë bërë.”
Ai theksoi se standardi i ri duhet të çojë në krijimin e një “vazhdimësie të kujdesit”, duke kaluar nga një “shërbim i sëmundjes” në një “shërbim të vërtetë shëndetësor të përqendruar te parandalimi”.
NICE tashmë e ka zbatuar menjëherë këtë standard të ri në të gjithë ofruesit e kujdesit shëndetësor dhe komisionerët në Mbretërinë e Bashkuar.
